Birinci Dünya Savaşı sırasında Osmanlı Devleti'nin Hicaz topraklarında verdiği en önemli mücadelelerden biri Medine Müdafaası oldu.

Birinci Dünya Savaşı sırasında Osmanlı Devleti'nin Hicaz topraklarında verdiği en önemli mücadelelerden biri Medine Müdafaası oldu.

İngilizlerin desteklediği Şerif Hüseyin İsyanı'nın ardından Medine'yi savunmakla görevlendirilen Fahreddin Paşa, son derece güç şartlar altında şehri 2 yıl 7 ay boyunca savundu.

Hicaz Demiryolu'nun zarar görmesi, ikmal yollarının kesilmesi ve askerî desteğin azalmasına rağmen Fahreddin Paşa, Medine'deki direnişini sürdürdü. Açlık, hastalık ve mühimmat sıkıntısıyla mücadele eden Osmanlı askerleri, Mondros Mütarekesi'nin imzalanmasının ardından da şehirdeki savunmaya devam etti.

Fahreddin Paşa'nın Medine müdafaasındaki önemli adımlarından biri de Kutsal Emanetler'in İstanbul'a nakledilmesini sağlamasıydı. Şehrin işgal edilmesi ve kutsal eserlerin zarar görmesi ihtimaline karşı harekete geçen Paşa, Mescid-i Nebevî'de muhafaza edilen emanetlerin İstanbul'a gönderilmesini sağladı.

1917 yılında gerçekleştirilen nakil sırasında emanetler kayıt altına alındı ve güvenlik önlemleri eşliğinde önce Şam'a, ardından İstanbul'a ulaştırıldı. Topkapı Sarayı'nda muhafaza altına alınan eserler, günümüze kadar korundu.

30 Ekim 1918'de Mondros Mütarekesi'nin imzalanmasına rağmen Fahreddin Paşa, Medine'deki direnişini 10 Ocak 1919'a kadar sürdürdü. Böylece Osmanlı Devleti'nin Birinci Dünya Savaşı'ndaki son askerî direnişlerinden biri sona erdi.

Fahreddin Paşa, Medine Müdafaası boyunca gösterdiği direnişin yanı sıra Kutsal Emanetler'in İstanbul'a ulaştırılmasındaki rolüyle de Osmanlı tarihindeki yerini aldı.